برخی محققان و مورخان موسيقی می گويند موسيقی دوره ساسانی بسيار درخشان بوده و در کتاب ها نام های زيادی از موسيقيدانان و الحان موسيقی اين دوره آورده شده است.
همچنين سندها و تصويرهای زيادی از اين دوران باقی مانده که نشانگر پيشرفت موسيقی و حضور موسيقی در زندگی روزمره است. به گفته اين مورخان، خنياگران زن در اين دوره از جايگاهی ويژه برخوردار بوده اند.
همزمان، برخی ديگر از کارشناسان می گويند رقص نيز مانند زبان مدام در حال زايش وپويش و نو شدن است و مسلما آنچه که امروز می بينيم همانی نيست که در زمان پيش از اسلام در ايران بوده است.
بنفشه صياد که هنر پنجم را با رقص فلامنکوی اسپانيايی آغاز کرده، به گفته خودش هماهنگی ميان ذهن و جسم را در رقص عرفانی ايران يافته است.
